BUYUYORUM

Tam da kisin sonu geldi, hastalanmadim hic derken dun birden burnum akmaya basladi ve atesim cikti. Neyse ki kisa surdu. Bugun iyiyim. Ama iki gundur fosur fosur uyuyorum. Kimseye bulasmadan kendi kendime vakit geciriyorum uyanıkken... Uslaniyor muyum ne?
Artik daha fazla kelime kullanabiliyorum. Annem ile anlasmamiz kolaylasti. O da bu durumdan memnundur sanirim. Yakinda uzun cumleler de kuracagim, o zaman tam dumur olacaklar :)
Buyumek zor. Her sabah bir milim bile olsa yarım milim bile olsa buyumus uyanmak zor. Vucudum surekli hareket halinde. Annem sık sık bundan bahsediyor, "Ne ilginc?" diyor. Ordan biliyorum...
Gecen yaz cok yuzmuzum. Kolluklarimla denizde tek basima yuzuyormusum, acik denizde bile. Ben hatirlamiyorum, anneannemdeki albumlerde resmimi gordum ama. Annem bu yaz daha guzel yuzecegimi ve daha cok eglenecegimi soyluyor ama ben bu soguk gunlerde denize bakinca bunun hayalini kuramiyorum. Umarim dogrudur. Merak etmiyor da degilim.
Gecen gun elma isterken, elmayı gösterip "apple" dedim, annem cok sasirdi. İngilizce cd'leri izletip sonra niye sasiriyorsun onu anlamadim.
Havalar cok guzellesti, hemen hemen hergun parka gidiyoruz. Bir suru arkadasim oluyor. Bir gordugumu bir daha gormedigim de oluyor ama bebeklikte olur boyle seyler.
Iyılesirsem yarin da parka gideriz, cok mutluyum.
Hepinizi opuyorum
Yagmur (nerdeyse 22 aylık)